شیطونی های یه دختر 17 ساله

دستان خدا

nasimo — Sat, 24 Jan 2009 15:18:23 GMT

هوا ابر است و چشمان من تاریک از نور

باز هم بارش غم دار بارانی که خلاق خیسم کرد

هنوز هم پنچره باز است و ابر ها رو هم می رقصند

و من بی روح در هوای جسمم آبیاری می شوم

یک لبخند که گاه از بین لبانم بلوا می کند

و آشوب دلم را که در گیرست , پنهان

من از چشم های مردی که همیشه خیس است پر فرارم

که گویاست اشکهایش همیشه برای این و آن روان است

چترم که باز می شود احساس باران می میرد

و دیگر خدا نمی تواند با دست های بارانیش گونه هایم را لمس کند

من , پر هوس در راهروی خیابان در انتظارم

انتظار حس دستان نرم خدا که گونه ام را خیس می کند

اما بی خبر از این که امروز هوا آفتابیست

و چشمان من هنور از روشنی تاریک

جاده زمستانی

nasimo — Sat, 10 Jan 2009 00:13:53 GMT

زمان بی روح است , بدون هیچ حرکتی

نمی خواهم بایستد گاه و بی گاه

رویا, بی حادثه است و نا مفهوم

و رویای خواب تو به شیرینی فهم است

چشم هایم پر از حرف است

و حرفهای من پر از طعنه عشق که تو از آن گریزانی

طراوت نرمی نفست که گه می میرد

و گاه باز می گردد و چندین بار مرا زنده می کند

زمستان خاکستری پر از انبار سرماست

و درختی بی برگ مثال مردی بی زبان , خواب

و جاده های گمراهی سکوت من

که ترا همیشه به پرت ترین نقطه می برد

تو پر صدا مثل باران که خبر می دهی

و من ساکت مثل برف اما بی خبر

و جاده ی بارانی رفتنت با فرش گٍلی

به انتظار قدمهایت تازه است

دفتر گزارش روزانه

nasimo — Tue, 30 Dec 2008 00:32:41 GMT

دوباره صبح و یک طلوع تکراری

بالینم را ترک نمی کنم از روی حسادت

نمی خواهم او تنها بخوابد

چه عطر دل نشینی دارد چای تلخ

مربای آلبالو !!

که من معتقدم خونش پای مال است ار شیرینی

و باز هم تکرار

خانه را با تمام سکوتش ترک می گویم

تا در انتظارم گه گاه باشد

خیابان همیشگی , سرد و گاه غمگین ار ناله یک کلاغ

دوباره همان اتاق مربعی یک در یک

سلام های بی مفهوم

که با لهنی احمقانه رد و بدل می شود

سلام م م م م

و لهجه مرد چاقی که از آن منفورم

به گوشم می رسد که می گوید شما باز هم خوابی؟؟؟

صدای مداوم گوش خراش تلفن

که مردی پشت خط می گوید کجایی؟

من در جواب :ها هاها

او هم مثل من نعشه است (می گویم کجا را گرفته ای !!!؟؟؟؟)

و بعد

هنوز هم می توان قدم زد کنار خیابان

بدون شنیدن بوق راننده های پیاده

واما لبخند دختر معلول که هیچ وقت تکراری نیست

و دوباره خانه

تنم پر از خستگیست که با لباس هایم

به دیوار پرتاب می شود و طرح گل سیاه کاغذ دیواری میشود

یک سیگار خشک و چند پر grass

طعم تلخ دهانم را گس می کند

و من نعشه باز هم فردا این شعر را می سرایم

و اسمش را می گذارم

دفتر گزارش روزانه

یه شعر جلف

nasimo — Wed, 24 Dec 2008 00:27:00 GMT

پروانه امروز بال زد و رفت

و مرا به یاد کوچ ره گذر همیشه تنها انداخت

صبح ها هنوز کودکانه است

بی ریا و پاک

شب هنوز ترسناک در غبار اوج روز

می شود هر روز صبح یک لیوان شیر نوشید

شب هنوز هم گاو بود

به لاله ها نگاه کردم و فهمیدم شقایق هنوز هست

کتاب را باز کردم و اسم او را دیدم که هنوز هست

شماره های بی فایده

۸.۷.۳ و یا گاهی ۵

چه معنا گاه یک شماره تلفن مشکوک

که در تلفن مرا صدا می زند

می گوید "دوستت دارم هنوز"

دوستت دارم را میفهمم اما هنوز را نه ؟!!

به یادگاری روی درخت بید ایمان دارم

که قلب همیشه تیر می خورد و خون می آید

شاید همان خون به جگر !!!

به لب سرخ محبوبه قسم

که هنوز کودک است و شیرین

محبوبه ی شیرین عقل

راستی پروانه رفت

بی پایان

nasimo — Fri, 19 Dec 2008 23:06:18 GMT

به شروع یک لبخند در شب سرد زمستانی

پایان بخشیدم

به نگاه مرده ی یک مرد خسیس , فارغ از عشق و توهی از قلب

نفرت خود را در نگاهش پایان دادم

به سکوت آگاه از لرزه های بی منطق . بی معنی

فریاد بر آوردم و به پایان آن خندیدم

من نیر به وسعت آن همه پایان از آغاز خود گریزانم

من از برگ های زرد و مغرور که زیر پا

خش خش کنان فریاد بر می آرند خسته ام

من از حرف ها و کینه های این شهر بزرگ که مرا در خود بلعیده

و به چشمک ستاره ایمان ندارند در حراسان ام

من از تک تک مردم این شهر گریزانم

مردم احمق لجباز که احمقانه در خطرند در حراسم

امشب ار انتهای بودن ها حرف می زنم

من امشب ماه را در چهره خود دیدم

نگریستم به خنده های یک دختر گل فروش

که معصومانه گل های خود را دفن می کرد

و سکه های پر سرو صدای خود را

بالا سر یک عروس به حراج می گذاشت

بر می گردم به شهزی که فریاد ندارد آه ندارد

به شهری که هر شب قصه است و داستان

به شهری که بی بقعه است و بی پایان .

nasimo — Sat, 12 Apr 2008 12:56:00 GMT

باز هم صدای نعره مرغان وحش

مرغ سحر چه می گویی در این سیاهی محض

بانگ پر از هیاهوی ترس

از این سیاهی شوم بخت

سپیده در تاریکی زده به بال آسمان

ستاره هنوز هست کیست ویران گر مرگ

همه خفته در بالین خواب

این صدای زوزه برگهای سخت

مرغ سحر بگو چه می خواهی از این خفته در مرگ

در این سیاهی سحر که لکه اشکی از چشمم پرید

رد پای خدا در کنار توست

مرغ سحر بگو کجاست آن سفر کرده به دیار حق

رمز وجود اوست در نگاه یک مطرب مست

در کنار یک دره خیس خورده از حرف

ماه را بنگر خورشید را نگر

به کجا می نگرند این دو مخلوق سرد

ای دیر خفته در کنار یک مشت سنگ صبور

بگو کجاست آن سنگ صبور من

مرد خدایی رفت از کنار من

مرغ سحر بگو کجاست آن مرد سفر کرده ز دیار من

آشفته

nasimo — Tue, 29 Jan 2008 12:03:00 GMT

در تک تک لحظه های خالی از بی شرمی

می توان در کنار لحظه های خالی از یک لبخند

و در شروعی تازه , یک چشم به هم زدن

با هم به امواج دریای خالی از یک قطره آب و اشک نگاه کرد

آیا می توان خاطرات را هم خالی کرد از ذهن پوچ یک کودک نا بالغ ؟؟

خنده را افسون کرد و رو رفت به جای یک خاطره در ساعت ۲۰:۳۰

نگاه کن به مردی که شبها ولگردانه نعشه است ار بوی تریاک سوخته

او نمی خندد و بی خاطره نعشه

تو به یاد خاطراتم بمان ای نعشه از یک لبخند

خنده هایم را به پاکی دریای بی آب به لبخنده بی دلی فروختی

من نعشه ی خندهای باز مانده ای از تو بی خواب در ربودم

من خالی از پوچم

شب خاطرات

nasimo — Wed, 23 May 2007 00:40:00 GMT

نمیشه یه شب به خاطر نبودنت گریه کنم

نمیشه یه شب به یاد خنده هات خسته و افسرده نشم

می شه هرشب برای شنیدن صدات یه وجب ازت دوربشم

می شه هرشب که تو هرشب کنارمی لحظه ها رو دنبال کنم

می شه یاد هر شب و هرشب تا صحر خدا رو صدا کنم

نمی شه با هم کنار هم یه شب و تا صحر بدون اخم گذر کنم

می خوام از سکوت بی وقفه تو تو غبار لحظه هام بشینم و حرف بزنم

می خوام از روی جنازه های دل سوخته آدمای شهر کوچ کنم

می خوام از کنار تو عشقم و یه یه جوری با نگات طاق بزنم

می خوام از روی گونه های خیسم برات از اشکام دریا بسازم

می خوام از بلند ترین قله دنیا داد بزنم عزیز ترین دوستت دارم

nasimo — Thu, 01 Mar 2007 22:49:05 GMT

ی ی Ϙی ی

ی ی ی

ی ی ی ی

ی ی ی

ی ی ی ی ی

ی ی ی

ی ی ی ی ی ی

ی ی ی ی

ی ی ی ی ی ی

ی ی ی

nasimo — Wed, 27 Dec 2006 23:37:21 GMT

باز هم آهنگ های بی صدای

هنوز هم آن زن فاحشه خواننده است با آن موهای زرد لخت

و هنوز مایکل بچه باز بازی رقص را با سفیدی اندامش ادامه داده است

و هنوز زهره بی چاره از ترس یک سی دی بازیگر است

صدا های بی مفهوم هنر

وحشت یک فیلم بی آهنگ که مردم در آن بی معنا به بازی می گیرند خنده هایشان را

the wall

دیگر پینک نمی خواند از سلام از دروغ ار پول و از فاحشه

همان پینکی که یک زمان برای ما فلوید شد

همان فلویدی که از حقیقت می گفت و امروز دیگر هیچ حقیقتی نمی خواند

باز هم به آهنگ های بی صدا گوش دهید یک سری ملودی های نا هماهنگ

میفا دروره سیلا سو و شاید بعد آنها سی

دیگر به این ناهم گونی ها گوش ندهید برای

خود یک روز را شروع کنید